სიყვარული ეს ისეთი სნეულებაა, რომელიც მეცნიერებისგან განუკურნავია

სიყვარული ეს ისეთი სნეულებაა რომელიც მეცნიერებისგან განუკურნავია ამ ქვეყანაზე ადამინი არ მომკვდარა ისე რომ ეს არაჩვეულებრივი გრძნობა არ განეცადა ... სიყვარულის დროს სულ სხვანაირი ხარ ... ხან მოწყენილი, ხან ზედმეტად ბედნიერი და მხიარული ხან ძალიან "სწერვა" ... გენატრება, გიყვარს, განიცდი, მოგწონს, გიხარია, გწყინს ... ეს ყველაფოერი ძნელი ასატანია მაგრამ ქრება მაშინ როცა მასთან ხარ ... მაშინ სულ სხვანაირი ხდები ... გინდა ჩაეხუტო, აკოცო, მაგრამ ზოგჯერ ეს შესაძლებელი არაა ... მაგრამ ზოგჯერ მომენტებს არ ვიყენებთ ... რაღაც ხდება ისეთი შენს გულში რასაც ვერ ხსნი ან თუ ხსნი არ ამბობ ... ან ძლიან უცნაურ შემთხვევაში ეტყვი ისეთ ადამინას რომელიც მნიშვნელოვანია შენთვის ... როცა სიყვარულს მალავ მაშინ გინდა ზუსტად რომ ყველამ იცოდეს ... გაქ მომენტები რომ გახვიდე და მთელ მსოპლიოს გააგონო რომ გიყვარს, გიყვარს სიცოცხლეზე მეტად, გიყვარს ყველაზე მეტად მიუხედევად იმისა თუ რას აკეთებს იგი ან როგორია ... სიყვარულში მთავარია გრძნობა და პატივისცემა თუ ამის გაგების უნარი გაქ მაშინ შენ მართლა გიყვარს გიყვარს თავდავიწყებით და ძალიან ... გინდება ზღვა და ზღვის ნაპირი უკაცრიელ კუნძულზე მასთან ერტად ... ამ დროს კი ნერვიულობ განიცდი ... ნერვიულობ იმაზე რაც ხდება გინდა მასთან ერთად სიარული, მაგრამ ვერ დადიხარ, გინდება მასთან ყოფნა, მაგრამ ვერ ხარ ... ანუ ერთმანეთს ვერ ეწყობით იმიტომ რომ ხელს არ უწყობთ... სიყვარული თავიდან ბოლომდე მონატრებაა სულ გენატრება, გენატრება ისე როგორც არავინ და არასდროს ... ალბათ ყველაპერი სიყვარულზეა დამოკიდებული ამ დროს ... გინდა ჩაიცვა ისე როგორც არასდროს, გამოიყურებოდე განსაკუთრებულად ყოველდგე, ამ დროს ყოველი დგე ძვირპასია შენთვის, ყოველ ღამე ფიქრობ იმაზე რა უნდა თქვა ხვალ, რა უნდა ჩაიცვა, როგორ უნდა მოიქცე ... ფიკრობ შენს რჩეულზე, გესიზმრება და გენატრება თუნდაც 2 წამის დაუნახავი გყვავდეს :(( მაგრამ ეს სიცოცხლის ბოლო არ არის, რადგან გჯერა რომ ისევ შეხედავ და მისი იმედით ცხოვრობ :) <<<<< ეს ნამდვილი სიყვარულია...

ის რომ დადიხარ, გრძნობ და გიყვარს ეს სიცოცხლეა ...

ის რომ დადიხარ, გრძნობ, გიყვარს, განიცდი, მოგწონს, არ მოგწონს, ტირი, მხიარული ხარ, თუ უბედური ხარ სიცოცხლეა ... ის რომ ცხვრობ დიდი ბედნიერებაა ... ამ ქვეყანაზე შენ მხოლოდ ერთხელ იბადები და ეს უნდა შეირგო ... უნდა აკეთო ის რაც გინდა რასაც გული გკარნახობს ... ეცადო იყო ის ვინც ხარ და გიყვარდეს ყველა .. ცხოვრება ეს არის შანსი იმისა რომ ისწავლო და იყო ბედნიერი გიყვარდეს და გიხაროდეს ... ყოველდღე რაგაც ახალს სწავლობ ... იძენ მეგობრებს, გყავს შეყვარებული, ჭამ ნაყინს და ხარ მზეზე და ზღვის ნაპირზე, ეს ცხოვრებაა რომელიც ათას სიურპრიზს გვიმზადებს. მართალია ყოველთვის ისე არაა როგორც ჩვენ გვინდა მაგრამ ზოგჯერ მოხდება სასწაული და აუცილებლად აგისრულდება ის რაც შენ გინდა ... იოცნებე სულ ყველგან და ყოველთვის და გჯეროდეს რომ ოცნებები სრულდება ... თუ ამის არ გჯერა მაშინ შეგიძლია არაფრის დაიჯერო ... ცხოვრებას პირველ რიგში რაღაცის გაკეთების იმედით ვუყურებთ ... დაწერე დღიური და წაიკითხე 3 ან 4 წლის შემდეგ და რაზეც მაშინ ტიროდი ახლა გაიცინებ ... აუცილებლად გახსოვდეს და ყოველთვის იცოდე ფული ყველაფერი არაა... მთავარია გიყვარდეს გრძნობდე და განიცდიდე :)

IF YOU HOLD ME
I WILL SHAKE...
IF YOU DROP ME
I WILL BREAK...
IF YOU DON'T CALL ME
I WILL WORRY...
IF YOU NEED ME
I WILL HURRY...
IF YOU HURT ME
I WILL CRY...
IF YOU LEAVE ME
I WILL DIE..!:'(

უშენობა ჩემთვის რაა?

შენი ენა ჩემი ხმაა
შენს გარეშე აზრი ბრმაა
შენი სახე გულთ ნაკიდი
ერთი დიდი თილისმაა.

შენთან ყოფნა გულის ხსნაა,
ეს ხელები გრძელი გზაა,
შენი სახე ჩემი მზეა
შენი გული ჩემთვისაა!

შენი ცრემლი დიდი ტბაა...
გადავცურავ სხვა რა გზაა?
ამის მერე კიდევ მკითხავ
უშენობა ჩემთვის რაა?

ალბათ გამოვა რამე

ახლა მარტო ვარ კარია გარეთ,
ანათებს მკრთალად ფოსფორის მთვარე
როდესმე მოვა ნამდვილი ღამე,
როდესმე ალბათ მოხდება რამე,
ვიღაც ნამდვილი შემოვა გულში,
და აღარ ვიტკვი: ეს იყო გუშინ!...
იქნება დღეს და იქნება ხვალე,
ჩამოხსნის ციდან ფოსფორის მთვარეს.
მე ნამდვილ მთვარეს მაჩუქებს ვინმე,
ნამდვილ ვარსკვლავებს ამინთებს ცაზე,
როდესმე მოვა ლამაზი ღამე,
როდესმე ალბათ გამოვა რამე

ხომ შეიძლება

ხომ შეიძლება გინდოდეს გძულდეს,
ვერ შეიძულო მაინც...
ხომ შეიძლება ფრთები არ გესხას,
ცაში იფრინო მაინც...
ხომ შიძლება "ჩემი" არ გერქვას,
მაგრამ მიყვარდე მაინც...
ხომ შეიძლება ჩემთან არ იყო,
შენს სუნთქვას ვგრძნობდე მაინც...
ხომ შეიძლება გული გაიყოს
და ვსულდგმულობდე მაინც...............

mitxari

უსასრულო მოლოდინი და იმედი..

მთელი ცხოვრება მოლოდინია,ადამიანი სულ რაღაცას ელოდება,რაღაცას ან ვიღაცას ეძებს,შეიძლება ის რაღაცა იქვე ჰქონდეს,მაგრამ ვერც ამჩნევდეს,რადგან მას იმედი აქვს,რომ უფრო უკეთესს იპოვის და ამ ლოდინში ისე გავა დრო,რომ ვერც ამჩნევს,გადახედავს თავის ცხოვრებას და ხედავს რომ მხოლოდ იმედი აცოცხლებდა,რომ მხოლოდ იმედის იმედი ჰქონდა,მწარედ გაიცინებს და მაინც იტყვის კიდევ კარგი ეს მაინც მქონდა და ცხოვრება გავილამაზეო,რადგან ცხოვრებაა თვით იმედი.ნათქვამია იმედი ბოლოს კვდებაო და პრინციპში ეს ასეცაა,რადგან სიცოცხლის უკანასკნელ წამამდე ადამიანს იმედი აცოცხლებს და ასე ცხოვრობს ერთად მთელი ცხოვრების მანძილზე ორი განუყრელი მეგობარი: იმედი და ადამიანი...

სიყვარული ნარკოტიკს გავს... თავიდან ეიფორია, სიმსუბუქე და სრული გალღობის შეგრძნება გეუფლება... ჯერ ღრმად არ შეგიტოპავს, თუმცა შეგრძნებები მოგწონს, მაინც გჯერა რომ ნებისმიერ წუთს შეგიძლია განზე გადგე... საყვარელ არსებაზე დღეში ორ წუთს ფიქრობ და მერე სამი საათით ივიწყებ. მაგრამ თანდათან ეჩვევი ამ ახალ შეგრძნებებს და სრულიად დამოუკიდებელი ხდები... მაშინ უკვე სამ საათს ფიქრობ და ორი წუთით ივიწყებ... თუ საყვარელი არსება გვერდით არ გყავს იმასვე გრძნობ რასაც ნარკომანი, წამალს რომ ართმევენ. ასეთ წუთებში იმ ნარკომანივით რომელსაც ერთი დოზის გულისთვის შეუძლია იქურდოს, მოკლას, თავი დაიმციროს, შენც მზად ხარ ყველაფერი გააკეთო სიყვარულისთვის...

ამ ცხოვრებაში მე ვარ სულ მარტო,

ოღონდ არ მკითხო,ვერ გეტყვი რატომ.

ამ ცხოვრებაში მე ვარ ეული,

მაგრამ მკვდარია ჩემი სხეული.

მე აღარ ვიტვლი წუთებს და წამებს,

რადგან კვლავ შეცვლის ნათელი ღამეს.

ჩემი ცხოვრება კვლავაც გრძელდება,

მაგრამ ჩემს ტკივილს ვერავინ ხვდება.

უშენოდ ჩემი გრძნობა გაქრება,

გული კი მარტოდ მარტო დარჩება.

მოგონებები თუ გადარჩება,

ამ მოგონებას ცრემლი ახლდება.

ყველაფერი კი ასე მთავრდება,

გული უშენოდ დაიტანჯება.

სული ობოლი მარტო დარჩება

და ჩემი გრძნობა ასე გაქრება,

გაივლის დრომ და დადგება წამი

როცა მე უკვე ვიქნები გვამი.

მე გამიხსენებ სულ ერთი წამი,

შენ გეკუთვნოდა,შენთვის ვარ მკვდარი,

შენი ვიყავი და შენი ვრჩები,

შენს ტკბილ სიზმრებში მე შენთან ვრჩები...

ჯერ გაგაბრაზებ, გაწვალებ,რომ აგეშალოს ნერვები

დაგათრობ ღვინით და კოცნით და ბოლოს მოგეფერები.

ბუხართან გვერდით მოგისვამ,რომ აგერიოს ფერები,

თავს აგატკიებ ლექსებით და ბოლოს მოგეფერები.

ღილებს შეგიხსნი ნელ-ნელა მკერდს გაგიხურებ ფერებით

გულს აგიჩქარებ თვალებით და ბოლოს მოგეფერები.

თაფლსაც წაგისვამ მთელს ტანზედ და მაგრად მოგეწებები

ჯერ გადაგაქცევ ჩემს მონად და ბოლოს მოგეფერები.

ბუხართან გეტყვი მიყვარხარ ბუხართან მთლად ავენთები

ბუხართან შენი გავხდები ბუხართან მოგეფერები.

მინდა გიყურო, გიყურო დიდხანს --მანამდე, სანამ შენი ხილვა დამაბრმავებს, საყვარელო!..მინდა გესაუბრო, გესაუბრო დიდხანს --მანამდე, სანამ შენი მოსმენა დამაყრუვებს,საყვარელო!..მინდა გესაუბრო, გესაუბრო დიდხანს --მანამდე, სანამ შენთან საუბარი დამამუნჯებს,საყვარელო!..მაშინ ხომ ვერ დავინახავ, ვერც მოვისმენ შენსღალატს, და რომ ვიგრძნო კიდეცსაყვედურს ხომ ვეღარ გეტყვი,საყვარელო!..

vin var?
sheni gimili var, shens bageze motamashe.
vin var?
sheni cremlebi var, wamwamebze mobarbace.
vin var?
nutu ver mimixvdi?!
erts atasjer mimeoreb.
vin da sheni sicocxle var,yvela sheni nazi wami...
me sikvdilsac miwodeben,chemit bevri aris mkvdari.
me orive ertada var,tan ekali,da tan vardi!

თვალებთან შორს ხარ გულთან კი ახლოს,

მომენატრე და მინდა რო გნახო,

მე შენტან მოვალ შენ ჩემო კარგო?

მინდა რომ იგრძნო რომ არ ხარ მარტო...

რატომღაც შენზე მეფიქრება

თუ რაღაცა გინდა იოცნებე და თუ ამ ოცნებას ვერ ისრულებ ეცადე სიზმრებით ისე იცოცხლო როგორც რეალობით ცოცხლობ რადგან სიზმრებში და წარმოსახვაში ადამიანს იმის გაკეთება შეუძლია რასაც რეალობაში ვერ გააკეთებდა .
სიყვარულიც ესეა პატარა ზღაპარია ოცნებაა რომელიც პატარა გულში დიდ ადგილს იკავებს და ისე ღრმად გაგრდძნობინებს რომ თვითონ შენც კი გიყვირს.
რისთვის აქვს ხალხს დაწერილი რომანები ლექსები და ეს საიდან მოდის?თურმე სიყვარული ისეთი გრდზნობაა რომელსაც ადამიანის სრული შეცვლა შეუძლია ან დადებითად ან უარყოპითად მაგრამ ყველას ვისაც უყვარს მისთვის ეს გრძნობა უმნიშვნელოვანესია რადგან ცხოვრების დღის ყველაზე დიდ ნაწილს მასზე ფიქრში ატარებ.ის ხანდახან სევდას გვგრის და ხანადახან სიხარულს გვანიჩებს .
რა არის ცრემლი? ემოცია სიხარულისა ან სევდის გამომხატველი რომელიც აუცილებლად თითქმის ყოველთვის სიყვარულთან არის დაკავშირებული.